Category: Poem

ನಿಂತಿಹುದು ಬಂಡಿ

ಕಳಚಿಹುದು ಕೊಂಡಿ

ಹತ್ತಿಹುದು ಸುತ್ತೆಲ್ಲ ಬೆಂಕಿ

ಸುಡಬಹುದು ನಿನ್ನನ್ನೂ ಜೋಕಿ

ಅಣುವೊಂದು ಜಾರಿ

ನಿನ್ನ ಹೆಗಲನೇರಿ

ಹಬ್ಬಿಹುದು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ಸಮನೆ

ಮುಂದಿಹುದು ಸವಿ ದಿನವು ಇರಲಯ್ಯ ಸಹನೆ

ಈ ಪಥವು ಶಾಶ್ವತವು ಅಲ್ಲಯ್ಯ ಗೆಳೆಯ

ಭಗವಂತ ಬಹುಬೇಗ ಸುರಿಸುವನು ಹೂಮಳೆಯ.

ಆರುತಿರುವ ಹಣತೆಯೊಂದು,

ಕಾಯುತಿಹುದು ಎಣ್ಣೆಗೆಂದು.

ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಛಲವ ಬಿಡದೆ,

ಉರಿಯುತಿಹುದು ಧೃತಿಗೆಡದೆ.

ಮಂದ ಬೆಳಕು, ನೊಂದ ಮನಕೂ,

ಮುಂದೆ ಬರುವ ಕೈಗಳು ಬೇಕು.

ಪರಿಪರಿಯ ಪತಂಗಗಳೆಲ್ಲಾ,

ಸುತ್ತ ಸುತ್ತಿ, ಹಾರಿಹವು ಮೆಲ್ಲ.

ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ ಹೋರಾಟವಿದು,

ತನ್ನ ಉಳಿವಿಗಾಗಿಯೋ? ಜಗವ ಬೆಳಗಲೆಂದೋ?

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಣತೆ ಬೆಳಗುತಿರಲಿ.

ಬಣ್ಣ ಹೊಳೆಯುತಿರಲಿ.

ಬಂಧನದ ಬೇಸರ ಬೇಡ.

ಬೆರೆತಿರುವ ಬವಣೆ ಬಕದಂತೆ ಪಸರಿಸಿದೆ,

ಬಡಿದೋಡಿಸಲು ಬಂಡಾಯದ ಬಂಧನವಿದು.

ಬಡವ ಬಲ್ಲಿದನೆಂಬ ಭೇಧ-ಭಾವ ಇದಕ್ಕಿಲ್ಲ.

ಬೆರೆಯಲೊಂದು ಸಮಯ ನಿನ್ನವರೊಂದಿಗೆ,

ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಬಂದ್ ಎರಗಿ ಬಂದು.

ದೂರ ತೀರದಲಿ ನೀರ ಚಿಲುಮೆಯಲಿ,

ನಾರಿ ನಡೆದು ಬರಲು…

ಕೋರೆಗಣ್ಣಿಂದ ನೋಡಿ ನಿನ್ನಂದ,

ಸೂರೆಗೊಂಡೆ ನಾನು…

ನೆರಳ ಹಿಂದರಸಿ ಬಂದೆ ನನ್ನರಸಿ,

ಬೊಗಸೆ ನೀರ ಕೇಳಿ…

ನನ್ನ ಕರೆಯನಾ ಮೀರಿ ಝರಿಯ ನಡುವಲ್ಲಿ,

ಸರಸರನೆ ಹೊರಟೆಯೇನು ಕುವರಿ…

ಅಚರವು ಇನ್ನೆಲ್ಲ ಈ ಹರಿವ ನೀರ ತೊರೆದು…

ಮರೆಯಾದರೂನು, ಮರೆಯೆನು ನಾನು ವಿರಹ ಬೇಗೆಯಲ್ಲಿ.

ಕಾಯುತಿರುವೆ ಇಲ್ಲೆ ಮತ್ತೆ ಬರುವವರೆಗೂ.

ಚೂರು ಕರುಣೆ ತೋರು, ಬೇಗ ಬಂದು ಸೇರು.

ಮರು ಜೀವ ಕೊಡಿಸು ಗೆಳತಿ….

ನೀನಲ್ಲಿ ನಾನಿಲ್ಲಿ, 

ಬಾರದಿರಲಿ ಮುಂದೆಂದೂ ಬಾಳಲ್ಲಿ. 

ಬಲು ಕಷ್ಟ ಈ ವಿರಹ, 

ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ ಈ ತರಹ….

ಕರಿ ಮುಗಿಲ ಮೇಲೆ,

ಬರೆದಿರುವ ಸಾಲೆ…

ನನ್ನೊಲವಿನ ಓಲೆ…

ತುಂಬಿರುವೆ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರತಿ ಪದದಲೂ, 

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದು ನನ್ನ ನೆನೆಯಲು.

ನೀರವ ಮೌನ ನಿನ್ನಲಿ ಏಕೆ?

ನಡೆಯಲಿ ನಲಿವಿಲ್ಲ, ನಗುವಲಿ ಕಳೆಯಿಲ್ಲ.

ಈ ನೋವು ಏತಕೆ ನಾನರಿಯೆನು…

ಹರಿವ ನೀರೆಂದು ಒಂದೆಡೆ ನಿಂತಿಲ್ಲ.

ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಯು ಬೇಸರಗೊಂಡಿಲ್ಲ.

ಸುಡುವ ಸೂರ್ಯನು, ಸಮಯವ ಮರೆತಿಲ್ಲ.

ಭೋರ್ಗರೆವ ಅಲೆಗಳು ದಡ ಸೇರಲು ದಣಿದಿಲ್ಲ.

ಸುತ್ತೆಲ್ಲ ಸಂಭ್ರಮದ ಸುಗ್ಗಿ ಸಾಗಿರಲು,

ಸಂತಸದ ಸೆಲೆ ನಿನ್ನ ಮೊಗದಲಿ ತುಂಬಿರಲಿ.